Paryż    -    Europejczyk.info !


Paryż (fr. Paris) - stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju, jedno z 10. największych w Europie. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez miliony turystów. W granicach administracyjnych Paryża zamieszkuje ponad 2 mln osób (wg spisu ludności z 1999 było to 2 125 246), ale w całym zespole miejskim już ponad 11 mln (w 1999 paryską przestrzeń aglomeracji zamieszkiwało 11 174 743 osób). Paryż stanowi tym samym największą aglomerację miejską Unii Europejskiej. Paryż, który jest osobnym departamentem o numerze 75, jest jednocześnie stolicą regionu administracyjnego Île-de-France. Oprócz departamentu paryskiego w jego skład wchodzą departamenty: Essonne (91), Hauts-de-Seine (92), Seine-Saint-Denis (93), Seine-et-Marne (77), Val-de-Marne (94), Val-d'Oise (95) oraz Yvelines (78). Miasto ma układ koncentryczny z rozchodzącymi się gwiaździście bulwarami. Jego oś stanowi wcięta dolina Sekwany, która dzieli Paryż na dwie części: prawobrzeżną (północną) Rive Droite oraz lewobrzeżną (południową) Rive Gauche. Od 1 stycznia 1860 roku Paryż podzielony został na 20 dzielnic (fr. arrondissement). Dzielnice są ponumerowane, a ich numeracja biegnie spiralnie od środka, zgodnie z ruchem wskazówek zegara (tworząc kształt muszli ślimaka). Najważniejsze pod względem turystycznym dzielnice mają numery 1-8. Leżące zewnętrznie Lasek Buloński i Bois de Vincennes należą odpowiednio do 16. i 12. dzielnicy. Każda z dzielnic ma wybieraną radę (conseil d'arrondissement), która z kolei wybiera swojego przewodniczącego (mera). Delegacja członków każdej z dzielnic tworzy Radę Paryża (conseil de Paris), która wybiera mera Paryża (stanowisko utworzone w 1977 r.).


  
Narodziny i ewolucja języka francuskiego Język francuski jest językiem romańskim. Jego gramatyka i większa część słownictwa pochodzą z łacińskich form ustnych i przekazów ludowych, które uległy przekształceniu od czasu epoki Galów romańskich. "Les serments de Strasbourg", które pieczętują w 842 r. unię między Karolem Łysym a Ludwikiem Germańskim, zredagowane w języku romańskim i germańskim są uznane za najstarszy zapisany dokument języka francuskiego. W Średniowieczu język francuski składał się z wielu dialektów, różnych dla poszczególnych regionów. Głównie wyróżniamy język "oil" (na północy) i język "oc" (na południu). Po ustanowieniu i umocnieniu się monarchii Kapetyngów język "oil" powoli wypierał język "oc". Możemy przyjąć, iż Francja, tak jak wszystkie inne kraje Europy tej epoki była krajem dwujęzycznym. Z jednej strony większa część ludności mówi językiem popularnym, który jest także językiem arcydzieł literatury dawnej ("Pieśń o Rolandzie", "Roman de la Rose"). Z drugiej strony łacina jest językiem Kościoła, duchownych, uczonych i szkolnictwa. Mimo ciągłych przekształceń języka francuskiego, ta koegzystencja trwała aż do XII w. a na uniwersytetach i w kościołach jeszcze dłużej. Klimat Paryża to klimat Basenu paryskiego. Dane klimatyczne Paryża: * średnia roczna temperatura: 11.6 st.C * średnia temperatura stycznia: 4.9 st.C * średnia temperatura lipca: 18.6 st.C * opady atmosferyczne: 631 mm * ilość deszczowych dni: 193 Typ klimatyczny Paryża to typ oceaniczny słaby. Dominują wiatry zachodnie. Można dostrzec wiele wariacji klimatycznych spowodowanych bliskością morza, szerokością i długością geograficzną.